حدیث
امام رضا علیه السلام از برکات اشک بر امام حسین علیه السلام می گوید.
إن بَكَيتَ عَلَى الحُسَينِ حَتَّى تَصيرَ دُموعُكَ عَلى خَدَّيكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ كُلَّ ذَنبٍ أذنَبتَهُ
اگر بر حسين بگريى، چندان كه اشكهايت بر گونهات جارى شود، خداوند هر گناهى را كه مرتكبشدهاى، مىآمرزد.
اگر کسی به مقام و منزلت امام حسین علیه السلام بیندیشد به نکات سازنده ای پی خواهد برد شأن حضرتش در حدی است که ورای ذهن و باور ماست ، و آن هنگام که بیندیشیم آدمیانی از جنس خود ما با آن فخر عالم بشریت چه کردند و یاد مصایب حضرت که در راه هدایت و نجات من و شما متحمل شدند ،اگر اشک از چشممان جاری شود این اشک نورانیت می آورد،این اشک شوینده است صفا می بخشد و این اشک هاست که گناهان و زشت کرداری های ما را برطرف خواهد کرد و برای حسینی شدنمان زمینه را آماده می کند. التماس دعا
می دانستید گناه باعث فراموشی می شود ؟!
عن امیرالمومنین علیه السلام: انّ العبد لیذنب الذنب فینسی به العلمَ الذی کان قد علمه.
امام علی علیه السلام : انسان گاهی گناهی را انجام می دهد و این باعث می شود که علمی را که قبلاً داشته است فراموش می کند.
این حدیث دلالت می کند که گناه باعث می شود انسان علم خود را فراموش کند. و آیه شریفه "ثمّ کان عاقبه الذین اساؤا السوی ان کذبوا بآیات الله" دلالت می کند که سرانجام گناه آن است که انسان آیات خداوند را می بیند و در عین نشانه بودن آنرا تکذیب می کند یعنی چیزی را که آیه خداوند است آیه خداوند نمی داند. یعنی فهم او تغییر می کند و نشانه را نشانه نمی داند
سفینه البحار، ج 1 ص 31